ZONDAG 5 MAART
Dag van de chaos vandaag. Gisteravond vrijwel alles al in de auto gezet, zodat we vroeg weg kunnen. Bob had de wekker op zijn telefoon aangezet maar vertrouwde het niet zo en werd dus bijna ieder uur wakker… en uiteindelijk stond hij toch nog een uur ‘te vroeg’ op… ach ja, zo erg was dat niet want zodoende zaten we uiteindelijk om half zeven in de auto! Wel grappig zo’n compleet stil hotel waar de kat naar binnenkwam toen Bob de deur opendeed om de laatste spullen inclusief fleece dekens in de auto te zetten. Slaperige cq slapende kinderen aankleden, ontbijt maken om mee te nemen en huppetee naar buiten in een sneeuwbui en de auto in…
In het donker wegrijden en dan de stem van Connor horen; papa, ga je aan het doen?
Nou we gaan naar huis rijden vandaag. Naar huis? Ja Connor. Scott zit geheel duf om zich heen te kijken met een twinkeling in zijn ogen, want het is toch wel spannend. Amy heeft een fles gehad en is binnen 2 minuten weer in slaap. Dit blijft ze ook vrijwel de gehele dag, onze superbaby met watervlokken!! Het sneeuwt behoorlijk als we wegrijden en het is heel sprookjesachtig zo buiten. Dit verandert als we de snelweg opgaan. Die is dus gewoon wit ipv zwart. Maar het valt nog mee tot we richting Duitsland komen, er lijkt hier wel een meter meer sneeuw te zijn gevallen en het is lastiger om vooruit te komen, ondertussen sneeuwt het nog steeds. We hebben geluk, als we richting Munchen draaien komen er net twee sneeuwwagens aan. Zo maken we heel wat (veilige) kilometers de goede kant op. Als we zo achter de sneeuwwagens opeens een file tegenkomen proberen we zo goed mogelijk achter de sneeuwwagens te blijven maar iedereen wil natuurlijk achter deze jongens aan en deze mensen zijn zwaar geirriteerd aangezien ze al ik weet niet hoelang daar staan. Best een eng moment al die glijdende auto’s die gaan (voor)dringen of juist niet…want er zijn heel wat auto’s die na een tijd in de sneeuwbui te hebben gestaan gewoon niet meer weg komen! Deze mensen staan dus gewoon midden op de rijbaan stil! Ook op de vluchtstrook staan veel auto’s compleet ingesneeuwd. Onze grote vrienden de sneeuwauto’s gaan de snelweg af via een afrit waar alleen de politie, brandweer en onze vrienden afmogen. We gaan erachteraan. Bob wil niet stilstaan, bang om ook niet meer weg te komen. Zolang we blijven rijden gaat het goed. Blijkbaar zijn er nog meer mensen die zo denken want er zijn er nog 4 voor ons die ook afslaan. Of ze duits zijn of niet kunnen we niet zien aan de ingesneeuwde kentekenplaten. Wat zijn we blij met ons navigatie systeem!! We rijden door velden heen waarbij we alleen de zwarte puntjes van de hectometerpaaltjes kunnen zien en we zijn blij dat we achter de anderen kunnen aanrijden door de sneeuwstorm. Op het navigatie systeem zien we dat we richting een weg rijden die parallel ligt aan de snelweg naar Munchen/Salzburg. Mooi! Ik zie tussen de bomen nog een groot hert staan maar we kunnen echt niet stoppen, er zitten auto’s achter ons. We zien hoofden van mensen die bezig zijn om hun stoep schoon te vegen met sneeuwscheppen of mensen die een soort sneeuwverplaatsers hebben die op grasmachines lijken of een kleine tractor. Sneeuw sneeuw en nog eens sneeuw valt er. De ruitenwissers raken steeds vol met ijs en moeten af en toe schoongemaakt worden anders zie je niks meer.
Als we weer bij de snelweg komen kunnen we rustig doorrijden. Er is maar een baan vrij maar het rijdt! We besluiten om via Stuttgart te rijden aangezien via Nurnberg allerlei grote files staan. We zien veel auto’s en vrachtwagens ingesneeuwd staan en mensen die midden op de snelweg hun sneeuwkettingen om staan te doen omdat ze anders niet meer wegkomen! Ook veel auto’s die ontspoort zijn en ongelukken. Hoe dichter we richting Stuttgart komen des te beter wordt de weg. Er ligt hier wel heel veel sneeuw maar de weg ziet er goed uit met maar twee rijstroken maar wel goed. We stoppen ergens bij een Raststatte maar meer dan een plaspauze wordt het niet. Het ziet er bar ongezellig uit en ze hebben geen tatties. Op naar de volgende… De volgende ziet er veel beter uit! Met een leuke kinderglijbaan en tekentafel en schoon. Ze hebben ook leuke speeltjes bij Amy’s luierverschoontafel. Het eten ziet er ook een stuk beter uit. De jongens kunnen zich even lekker uitleven voor ze de auto weer in moeten, (nog 5 uur te gaan) want we willen nu eerst weer 3 uur rijden voor de volgende stop. Na het eten en verschonen en spelen (Connor heeft een grote groene emmer gevonden die hij niet meer wil loslaten, hij gaat er zelfs de glijbaan mee af) krijgen de mannen nog een mooie Polizei- en Feuerwehr auto en gaan we weer onderweg. De Lollifanten film gaat aan en dat zorgt voor veel gegiechel achterin bij Connor zijn favoriete film. We kunnen vanaf hier gewoon lekker doorrijden dus dat is gunstig. We stoppen bij Hunxe-Ost bij een erg leuke Raststatte voor het avondeten. Het is net een La Place, het zou zo gekopieert kunnen zijn. Ze hebben hier ook een glijbaan en klimtoestel met lachspiegels maar de kleine mannen zijn vooral geinteresseerd in het treinbaantje van Brio dat uitgezet is. Ze hebben op een gegeven moment zelfs ruzie met een jongetje die probeert om ‘hun’trein kapot te maken. Het jongentje wordt zo boos dat hij Scott hard gaat slaan maar Scott blijft gewoon stoicijns staan en is later alleen boos omdat zijn trein nu door de war is. Ik blijf er nu maar een beetje bij staan, het is best lastig als andere ouders niets doen en alleen maar zeggen; nou Mees, niet doen hoor. Na het eten gaan we weer snel de auto in, valt Amy weer in slaap en rijden we naar huis. Scott valt nu in slaap maar tot onze verbazing blijft Connor gewoon wakker. We halen Tigger en Spirit op, waarbij Spirit tijdens het rijden zijn hoofd in mijn arm verstopt en Tigger op het dashboard staat te genieten van het uitzicht tijdens het rijden.
Nou, om 11 uur thuisgekomen en snel alles uit de auto, kinderen naar bed en slapen… Amy heeft zoveel geslapen dat we bang zijn dat ze niet gaat slapen vannacht maar ze slaapt gewoon de hele nacht door! Superbaby, superkids, supervakantie!!