DONDERDAG 2 MAART ’06 Stoere mannen en deaftig…

Vanmorgen was er geen wolkje te vinden en dus probeerden we zo snel mogelijk op te staan na onze onrustige nacht want Amy zat niet op slapen vannacht. De watervlokjes van Amy hebben vannacht ook vriendjes erbij gemaakt en ze zit echt helemaal onder. Gelukkig (nog) niet zoveel in haar gezicht maar er zitten er wel honderd op d’r billen en op d’r lieve zachte bolletje. Connor is weer als eerste wakker en komt bij ons in bed en vraagt daarna of hij weer in zijn eigen bed mag. Hij probeert zelf nog wat te slapen maar besluit dan toch maar te gaan spelen en zijn broer wakker te maken. (kott, ga je aan ut doen?) De mannen zijn niet echt handelbaar meer. Het is allemaal veel te leuk en ze zijn veel te ongeduldig om nog te luisteren. Poeh he, dat valt ff niet mee na zo weinig slaap en een beginnend griepje. Ik hoop maar niet dat het doorzet. Na het ontbijt gaan we weer onze skipakken aantrekken en hupsakee naar buiten. Scott vraagt nog wel aan papa of hij vandaag alsjeblieft mag skien.. We gaan deze keer niet over de straat maar via de langlaufloipes naar de kleine skipiste en daar ‘schlitten fahren’ zoals ze hier zeggen. De mannen hebben een ongelofelijk lol op hun kleine schep-sleetjes en ze komen met z’n tweeen heel ver op de gewone slee van het hotel. Ze hebben nog bijna een aanvaring met het ‘Bobo treintje’ maar Scott lost het goed op door te blijven kijken en te remmen. Ze zijn dan al heel ver weg dus zelf iets doen lukt niet meer, Scott is de redder in nood. Goed gedaan Scott!
Ze kunnen er geen genoeg van krijgen en Amy blijft lekker tukken dus ze kunnen rustig hun gang gaan. Hun brillen willen ze alleen op voor de foto en dan zien ze er wel heeeel stoer uit. Vooral Connor trekt een kop alsof hij Tomba la Bomba zelf is. Papa gaat ook wel honderd keer naar beneden met de slee-schep zowel alleen als met een van de twee mannetjes op zijn buik. Connor vind het vooral erg leuk om achterstevoren naar beneden te roetsjen en dan nog even te zwaaien. Het resultaat is dat hij regelmatig over de kop gaat maar dat kan hem echt niet schelen. Hihi, nogguhkeer… Ook leuk is achter elkaar aanrennen en elkaar laten struikelen over over elkaar heen duikelen. Connor loopt ook regelmatig weg in de hoop dat er iemand achter hem aankomt, terugkomen uit zichzelf doet hij alleen niet. Daar ga je dan met pedagegoochel om dit soort gedrag te negeren…
Ook mama gaat nog even in vliegende vaart met Scott naar beneden.
Als Amy wakker is en ze haar eten heeft gehad en wat heeft rondgekeken, wordt het af en toe wat kouder op de piste en dus zeker voor Amy te koud. Connor is dan ook al wel errug moe en wil vooral ‘burtje’ eten (Beertjes van wijngum, Goldbaren genaamd). ‘nogguh burtje’ klinkt dan ook erg grappig. We gaan naar hotel Pfandler en zitten daar lekker op het terras en eten daar wat. De jongens uiteraard tatties en Connor wil perse zijn skipak uit…lekker handig zo buiten en Scott is boos omdat hij nog sleetje wilde rijden en zit boos voor zich uit te staren. Hij houdt het niet lang vol en al snel verteld hij over zijn avonturen met de slee.
Tijd om via de loipes weer naar het hotel te gaan en Scott gaat het laatste stukje zelf met de slee en glijd zowaar een ligstoel om…oepsie…
Tijd voor Connor en Amy hun middagslaapje en mama doet mee en papa en Scott gaan Pluk van de Petteflet kijken via de PS2. Om half vijf gaan papa en Scott nog even bij Manfred een braadworst en gluhwein halen want vandaag is er ‘Wintergrillen’ en staat Manfred achter de BBQ buiten bratwurst te grillen en uit een grote ketel gluhwein te schenken.
Als Connor ook wakker is dan gaan de mannen nog even spelen met hun kleine zusje en met hun grote papa maar daarvan raken ze zo door het dolle dat we ze maar even Ernst en Bobbie laten kijken. En daar zitten ze dan als twee makke schaapjes voor de televisie. Wie zijn hier de baas? Nou dat zijn duidelijk Ernst en Bobbie…
Tijd voor het avondeten en als we bij onze tafel komen ligt er voor Amy een muziekdoosje, waarvan Connor zeker weet dat het voor hem is… ‘Ook mettuhamypeeltjepelen’ Gelukkig zijn daar nog de kleurpotloodjes en komt de schnitzel en pommes er al snel aan. De schnitzel is zelfs al voor ze in stukjes gesneden… lief he. Zo komen wij ook wat meer aan eten toe zeggen ze erbij. Hoe langer je hier zit des te beter stemmen ze alles op je af. Echt grappig, dat gaat hier iedere keer zo. Scott wordt een beetje baldadig en we vertellen hem dat hij wat deftiger moet doen… Nou hij laat inderdaad zien dat hij een ongelofelijk deftig hoofd op kan zetten.. Connor probeert het ook te doen maar die doet het met zijn tong uit zijn mond… hoe deftig kan je zijn? Als Scott hem probeert duidelijk te maken hoe het moet zet hij zijn meest ondeugende hoofd op… dan kijkt hij onder zijn wimpers door en draait zijn ogen een beetje weg. Na het delen van het toetje (Scott vind het heel oneerlijk dat hij geen toetje krijgt, en het kost heel wat moeite om uit te leggen dat het bij Connor staat maar dat hij meer krijgt) stappen we snel op want we zijn allemaal moe…. Naar bed naar bed zei Duimelot… Zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz O ja, Oma Ageeth belt nog om te vertellen dat alles goed gaat met Tigger en Spirit en dat er thuis ook sneeuw ligt.