WOENSDAG 1 MAART 2006 alweer….
Wat een dag zeg! Het ziet er erg zonnig uit buiten maar helaas is de bewolking sneller voor de zon dan wij buiten zijn. Nou dat is natuurlijk ook niet zo verwonderlijk als je bedenkt dat Amy zwaarverkouden ons weer een paar uurtjes wakker heeft gehouden vannacht, Connor weer uit zijn bedje kukelde en Scott ECHT kan snurken en ook zijn lange stelten steeds uit bed gooit en zichzelf er bijna achteraan in zijn slaap. Connor is als eerste wakker en roept dan steeds als je even je ogen dicht doet, ‘nee!!! Wakker…’ Tja, dan zit er niets anders op dan met een slaperig hoofd half in coma daaraan tegemoet te komen. Amy is de volgende die begint te kraaien in haar bedje. Scott wordt vakkundig wakker gemaakt door Connor. ‘Kott, waakkerworduh’ De mannen hadden eigelijk in bad gemoeten gisteravond maar dat zou echt kindermishandeling zijn geweest met die moeie mannetjes en dus mogen ze douchen met papa. Nou, dat vinden ze wel wat hoor! Ze proberen als echte mannen de verschillende stralen uit en op je rug zijn ze ‘wooow’. Amy heeft een poepbroek tot aan haar nek en dat houdt de gemoederen wel even bezig. De mannen krijgen dan ook maar alvast een banaan, terwijl papa en mama druk bezig zijn met wassen en spoelen. Dan is het tijd voor het ontbijt, alle broodjes verzamelen….. Scott brengt ze graag allemaal naar de tafel en hij eet ze ook graag allemaal op. De nutella is veruit favoriet. Geen muesli vandaag. Connor wil helemaal niets meer eten ook geen ‘museli’.
Dan gaan we omkleden en naar buiten. Zoals gezegd is het bewolkt maar windstil en aangenaam weer. We gaan naar de ski winkel om een rugzak te ruilen en doen dat tegen een Bobo rugzak en Bobo sokken. Bobo is DE vet coole pinquin van ski-school Leithner en Scott wil graag skieen. Nou ok dan nog maar een keer proberen. Vorig jaar begon hij heel enthousiast maar had het na 10 minuten prive-les helemaal gehad maar dit jaar durft hij opeens heel veel en we besluiten om hem dat uurtje te gunnen. Snel schoenen passen, skies en stokken erbij en huppetee naar de skipiste waar Scott dan binnen 15 minuten les gaat krijgen. Deze keer vindt hij het helemaal geweldig en het gaat hartstikke goed. Doris geeft hem les en hij luistert ook naar haar en hij begrijpt alles wat ze zegt ookal is het hartstikke duits.
We zien hem bochtjes proberen (express of per ongeluk?) en met het skiliftje gaan en erg druk bezig zijn. Zelf gaan we sleetje rijden en met het ‘schepje’ naar beneden. Amy mag ook een paar keer mee. Connor zonder vrees vind het helemaal geweldig en stort zich steeds naar beneden. ‘klaarstart tisaf’ roept hij steeds. En ‘papa klaar?’ Het is best koud als zich dikke wolken gaan aandienen en Amy krijgt het steeds kouder. Scott zijn uurtje is afgelopen en hij wil natuurlijk nog even laten zien dat hij een bocht kan maken en een hele mooie pizzapunt kan maken en zo heel goed kan remmen. Nou voor ons is het meer alsof hij alle remmen los heeft gegooid! Goed hoor! TROTS!! Ons kind…
We brengen de skies terug naar Leithner en lopen door naar Schlecker om te kijken of ze daar plastic zakjes en nieuwe babydoekjes hebben. Scott vraagt waar zijn skies zijn…. Hij dacht dat hij ze mocht houden en is zwaar aangeslagen door het nieuws dat ze maar geleend waren.
Als ik naar buiten kom van Schlecker sneeuwt het behoorlijk, en lopen we flink door naar hotel Furtner. Snel naar binnen en alle natte spullen uit in de gang. We bestellen wat te eten en daarna is het slaaptijd voor de kleintjes. Scott en papa gaan nog evenop stap en daarna spelen op de PS2. Mama probeert buiten op het balkon wat zonnestraaltjes te pakken te krijgen maar die willen niet echt komen maar het is des te kouder. Om half zes worden de twee ukken eindelijk wakker gemaakt en mogen ze nog een uurtje spelen voordat we al weer aan tafel mogen. Amy heeft verdacht rode vlekken en tegen de tijd dat we naar bed gaan zien we dat het er steeds meer worden… waterpokken. Het zou vreemd zijn geweest als ze niet aangestoken zou zijn geweest door Connor maar moet dat nou net nu? Ze eet er in ieder geval niet minder om en de jongens eten weer schnitzel und pommes en wij allebei een ander visgerecht. De jongens lopen de hele tijd te geiten met zijn tweeen en lekker samen te spannen. De twee giechels gaan toch echt zo snel mogelijk naar bed want we willen graag Amy nog even in bad doen voor de watervlokken all over the place zitten. We horen ze telkens giechelen vanuit de badkamer, ze doen een kiekeboe spelletje. Niet handig maar wel erg leuk om te zien hoe ze steeds meer met elkaar gaan doen en bedenken en zoveel lol hebben met samenspannen. Ze liggen echt helemaal in een deuk om elkaar en zijn niet rustig te krijgen. Poeh he, pas na een ernstig verhaal dat Amy de watervlokken (door Scott bedacht) heeft en ze zich echt niet lekker voelt zijn de mannen genegen om het wat rustiger aan te doen. Prompt vallen ze allebei in slaap en Amy ons kleine watervlokje na haar flesje ook. Oogjes dicht en snaveltjes toe…. Slaap lekker….
Wij proberen nog wat te lezen en ik maak deze blog maar van ons allebei vallen de kleppen ook dicht… Gute nacht….