ZATERDAG 4 MAART 2006. Het sneeuw… en het sneeuwt heel heftig. Er wordt overal gewaarschuwd voor de enorme sneeuwbuien en de hele duitse autobahn is een grote chaos. Het ziet er erg heftig uit en we besluiten na het ontbijt om de ANWB te bellen. Die zeggen: niet gaan rijden als je het ook maar enigszins kunt uitstellen. Ook de duitse nieuwsdiensten zeggen dit en Herr en Frau Furtner willen ook liever niet dat we op pad gaan.
Ook Erik de sneeuwman is behoorlijk groter geworden vannacht.
We besluiten te blijven, en achteraf zijn we ook erg blij dat we dit gedaan hebben. Een grote chaos met files à 60 kilometer stilstaand verkeer. ’S-Avonds staat alles nog vast. Wat een ellende. In Pertisau sneeuwt het ook behoorlijk maar nadat we alles weer hebben uitgepakt en in onze skipakken de sneeuw ingaan blijkt het toch wel leuk te zijn. Ach ja, een dag extra vakantie is natuurlijk altijd leuk! Er ligt zoveel sneeuw dat het van de heuvel afglijden niet meer lekker gaat… je staat gewoon vast in de sneeuw! Ook de slee is erg zwaar om vooruit te trekken. Gelukkig komt er na een tijdje een waterig zonnetje door en dan is het meteen weer lekker. Amy wordt ook wakker en is een tijdje erg vrolijk om vervolgens aan te geven dat ze er echt wel genoeg van heeft. Het is vandaag wel een beetje te koud om haar buiten haar warme voetenzak te hebben en de jongens zijn ook al aardig bevroren en dus besluiten we om maar via het dorp terug te lopen en niet via de langlaufloipes (was wel erg zwaar).
Connor is helemaal kansloos moe al zegt hij zelf van niet en roept hij maar steeds dat hij tatties wil… tja, dat zegt hij ook iedere ochtend tegen de meisjes die ons eten komen brengen. Was wollst du trinken? ‘Tatties?’. Du bisst so ein susser Kerl! ‘Tatties?’ etc. etc.
Connor gaat dus tukken en Amy ook. Maar Scott is helemaal wakker en papa gaat met hem naar de rodelbaan. Maar eerst wil Scott nog even Isabelle bellen, zij viert morgen haar verjaardag en daar kunnen we nu niet bijzijn. Grappig gesprek tussen die twee, net Jip en Janneke. Als Bob nog even meld dat we haar kadootje dan zullen geven als we terug zijn roept Scott zwaar geirriteerd naar hem dat hij niets mag zeggen. ‘want ze mag helemaal niet weten dat ze een kadootje krijgt! Niet verklappen papa!’ Eerst met het sleetje erheen, dan het sleetje in de schuiver van de tractor en dan zelf in het treintje achter de traktor en dan brengt de tractor je helemaal naar boven. Helemaal spannend, vooral om daarna in vliegende vaart weer naar beneden te gaan!
Ze zijn er helemaal vol van en als ze terug bij het hotel komen, wordt Connor nog snel even gepolst om mee te gaan. Nou die wil dat wel, en dus gaan ze nu met zijn drieen. Scott wil niet alleen op de slee en dus gaan ze met een slee naar beneden. Whoepie… Connor is vooral vol van de tractor die hij ‘herrietractor’ noemt. Tja, anders komt-ie natuurlijk niet boven!
’s-Avonds helemaal moe aan tafel voor WEER ons laatste eten in het restaurant. Herr Furtner geeft ons de raad om zo vroeg mogelijk weg te gaan aangezien er in de loop van de ochtend steeds meer mensen uit dalen op dezelfde weg zullen komen. Ze zetten ontbijt voor ons klaar ’s-Morgens als we besluiten om half zeven te gaan ontbijten.