VRIJDAG 3 MAART 2006
Vandaag onze laatste dag en het is helemaal bewolkt. De weersverwachting is ook niet gunstig.. bewolking, ’s-Middags evt. wat zon en er komt een enorme storm aan met een pak sneeuw. Het schijnt in Duitsland nogal heftig te zijn en daar zitten wij vlak bij. Sneeuw, storm, ijzel en hagel dus morgen.. Maar goed, balen dat het de laatste dag zo slecht weer is. We denken er eerst over om naar iets toe te gaan waar je naar binnen kan maar we besluiten toch maar om eerst naar de skipiste te gaan en dan zijn we evt. zo weer terug. Amy heeft er vannacht weer zo’n 100 watervlokken bij gekregen en is nu echt ons stippekind. We zitten wel allemaal in de lappemand hoor. Amy dus met een verkoudheid en de windpokken (zo noemen ze de waterpokken hier), Bob en ik allebei met een zere keel en overal spierpijn, ik heb ook nog pijn in mijn maag. Connor is snotverkouden en klaagt overal over en Scott heeft diarhee. Gezellig zootje die familie Prins. Oke, ontbijten dus nadat we allemaal aangekleed zijn en Connor overal nee op zegt. O nee he, zegt Scott, Connor heeft weer een nee-dag. Een broodje slag wil hij aan het ontbijt maar als ik dan van boven de slag heb gehaald (Scott is ondertussen al twee keer naar de wc geweest) en een bootie (broodje) slag (hagelslag) heb gemaakt dan wil meneer opeens toch maar niet. ‘Bij me zitten’ roept hij dan. Dit betekent dat hij bij JOU wil zitten en het is dus niet de bedoeling dat je naast hem komt zitten..
Anyway, na een hoop gehannes gaan we naar de piste op de slee via de loipe en Amy ligt lekker te tukken. Het is berekoud op de piste en als we na een uurtje besluiten dat dit de laatste keer met het panekoekensleetje is, breekt de zon door en gaan we natuurlijk niet meer weg.. Scott gaat steeds sneller en harder naar beneden en ook samen met papa is een topper. Connor is wel erg moe en we gaan wel vroeger dan anders weer terug naar het hotel. Het blijft mooi weer met wel een koude wind maar Connor is zo moe, die kan echt niet meer al denkt hij zelf van wel. We eten wat op het balkon en Scott vind dat alle wolken weg zouden moeten en op mijn verhaal over hoe de dieren en planten en bomen dan eten en drinken moeten krijgen zegt hij, ja dat is wel zo maar vissen niet. Die hebben geen water nodig. Maar eh, Scott ze kunnen toch niet zonder water leven. Neehee maar ze hebben het niet nodig om te eten of drinken… Kinderlogica is zo geweldig. Goed Connor, slapen gaat hij… al kost dat wel wat moeite om hem zover te krijgen.
Zo Amy ook tukken en dan kan mama even op balkon zitten terwijl papa en Scott een sneeuwman maken. Er is een heel verhaal waarom ze geen twee ronde bollen konden maken en dus word het een ijsman. Eerst stond hij maar toen viel hij van zijn sokken en toen hebben ze hem op de wc gezet…ook kreeg hij een hoed van ijs en maakte Scott ook wenkbrauwen voor hem. Volgens Scott heet hij Erik en is het een meisje want hij mocht geen piemel hebben van papa… (niet zo gek, er zat zowat een hele bejaardensoos toe te kijken aan de kant)
Amy werd als eerste weer wakker en heeft wat meegekeken naar de verschrikkelijke sneeuwman. Later heeft papa even op haar gepast en ging mama even shoppen en is via de andere loipes teruggelopen. Toen ik terugkwam vertelde Scott dat de TV die ze gemaakt hadden voor de sneeuwman niet goed meer was. Hij ging nu een flat bouwen. Later, toen Connor ook buiten was hebben ze besloten om toch maar weer een TV te maken. MET afstandbediening.. die heeft Scott op het laatste moment er nog even bijgemaakt.
De mannen gaan daarna even kansloos voor de TV en dan is het tijd voor het ‘galadiner’.
Het is weer lekker en meteen het einde van onze vakantie… Wat gaat zo’n week toch hard maar gelukkig lijkt de week zo wel langer dan thuis. En zo hoort het tenslotte ook. De mannen willen niet slapen en giechelen de hele tijd met elkaar, erg leuk om te zien dat ze steeds meer samen gaan doen. Morgen gaan we terugrijden. Het schijnt onderweg erg heftig te worden met veel mensen die terugkeren naar Nederland en daarbij zware sneeuw en ijzel. We zien wel wat het gaat worden. Voorlopig gaan we eerst kijken of we een ‘rustige’ nacht krijgen zonder zware bewolking en overdrijvende Amy huilbuien.
Lekker tukkie doen…