MAANDAG 13 MAART 2006. Een werkdag voor mama. Nog wel, binnenkort zal mijn baan verdwijnen en ik dus ook bij de Telegraaf. Wel een gek idee na bijna 12 jaar. Waarschijnlijk hoor ik het deze week of volgende week. Ik ben dan ook druk op zoek naar andere mogelijkheden wat best moeilijk is met jullie kleintjes. Ik wil nl. niet te veel werken en oppas voor de ukken krijgen is ook niet makkelijk. Maar goed, het is vandaag maandag en Scott kwam maar moeilijk uit zijn bed, dit is niet geheel ongewoon maar vandaag lijk je wel extreem langzaam met alles. Connor is wel wakker (dat zegt hij tenminste zelf; 'ikkewakker', 'mama gajeaanutdoehoen' en Amy ligt gewoon overal doorheen te knorren. Ik wil dan maar eerst Connor gaan aankleden maar die smeert 'm opeens naar ons bed en gaat daar pontificaal zitten alsof hij TV gaat kijken zoals we vaak in het weekend doen. Tja, helaas pindakaas maar vandaag ga jij naar de peuterspeelzaal. Bij het ontbijt zitten de twee mannen lekker samen te spannen en te giechelen. Als je er wat over moppert, kijken ze elkaar aan en beginnen te gieren van het lachen (en Amy dus ook, die lacht altijd als haar broers lachen). Het is heel schattig om te zien en ik moet er eigelijk wel heel erg om lachen maar ik probeer mijn 'cool' te houden. Nadat Oma ook binnen is, kan zij het broodje geven aan Amy overnemen. Ze is net 8 maanden maar als je haar een stukje brood voorlegt pakt ze het keurig op met duim en wijsvinger en propt het met haar hele handje in haar mond. Ik moet nu echt gaan, dus na nog wat uitleg aan Oma, zeg ik jullie allemaal gedag en stort me in de ochtendspits. Als ik 's-middags weer thuis kom hoor ik dat Connor het leuk heeft gehad op de Peuterspeelzaal, twee happen van zijn broodjes kaas heeft gegeten en vervolgens een kapje brood zonder iets en met zijn autootje lief is gaan slapen. Omi had zich erg vermaakt met de kleine Amy die natuurlijk haar fruithap gegeten had en 's-middags weer een broodje en had zitten gieren van het lachen in de box en lekker had zitten kwebbelen. Ze ging pas om kwart over een weg. Oma was geloof ik redelijk uitgevloerd maar ze bleef nog even wachten tot ik Scott had opgehaald van school. Die had op school een stoplicht gemaakt en er een liedje over gezongen. Oma neemt nog was mee (donderdag komt de monteur pas voor de wasmachine) en wij gaan naar honkbal. Tenminste, als Scott eindelijk zijn spullen bij elkaar heeft en Connor wakker is geworden. Het is mooi weer en de binnentraining is dichtbij en dus gaan we lopen. Connor geeft Scott weer een handje en Scott begeleidt hem de hele weg naar de Honkbaltraining in de Kombij. Amy ligt helemaal dubbel. Scott doet het weer goed op de training, hij is erg fanatiek. Op de terugweg doen de mannen 'klaar voor de start is... af' En Connor zegt het steeds na met zijn allerliefste peuterstemmetje. Scott geeft me steeds een knipoog en zegt dan 'ik kan wel harder lopen he, maar ik doe het niet, dat is niet leuk voor Connor he mam'. Thuis gekomen is het speeltijd en daarna Bob de Bouwertijd als mama het eten maakt en papa thuiskomt. Connor wil weer eens niet eten en dat maakt het eten er niet gezelliger op vanavond. Amy gilt na iedere hap dat ze er NU nog een wil en Scott probeert zijn verhaal te vertellen aan papa. Arme Scott. Gelukkig mogen ze daarna in bad en lezen we nog een verhaaltje van Jip en Janneke, of twee....