DINSDAG 14 MAART 2006 Ooooowwww, Scott is ultratraag deze ochtend. Ik til hem uit zijn bed en zet hem op 'de maan' (wiebelzitding in de vorm van een maan) waar hij zo'n drie kwartier blijft zitten met zijn ogen stijf dicht... hoe bedoel je 5 jaar en lekker dwars? Connor wenst je tenminste nog héjemorgen (betekent goedemorgen) maar begint daarna te miepen over van alles wat hij niet aanwil. Alleen Amy rekt zich uit en begint meteen te lachen en te brabbelen. Ze doet tegenwoordig haar beide armpjes in de lucht en dan roepen we 'hoera'. Nu doet ze het steeds om aandacht te krijgen. Heel schattig. Scott is, onder dreiging van in pyama naar school, toch nog op tijd klaar en daar zitten de heren dan. Tegenover elkaar aan de ontbijttafel muesli (museli) te eten.. en te giechelen. Helemaal de slappe lach met zijn tweeën om ogenschijnlijk niets. Amy giert weer mee van het lachen... Als Scott naar school is en papa naar zijn werk dan krijgt Connor even de tijd om naar Nijntje en Loesje uit de Zoostraat te kijken en dan gaan we naar het winkelcentrum. 'Nee nee nee, ikke niettuh mutsop, ikke niettuh watjes aan' maar het is onder nul vandaag dus ben ik onverbiddelijk. Amy krijgt een warme kruik in haar voetenzak.
Hij loopt een lang stuk die kleine man en we kopen een kaart voor mijn collega Merel die een zoontje heeft gekregen. Connor dacht dat ik taart had gezegd ipv kaart en vraagt zich de hele tijd af waar de taart is... Op de terugweg moeten we een omweg maken omdat er allerlei vrachtwagens op de stoep staan en lopen we langs de Rietveldschool. Daar komen we eerst Sonja tegen, de vroegeren kinderdagverblijfjuf van Scott en van Connor. Ze lopen daar met de hele groep met kindjes en ik vind het een naar gevoel dat Connor daar geen deel meer van uitmaakt. Ondanks dat hij het op de peuterspeelzaal waarschijnlijk ook leuk heeft, krijg ik er nog geen warm gevoel van. Het is allemaal wat afstandelijker. We zien dat Scott pauze heeft en dat hij druk aan het spelen is met Joelle, hand in hand, aan elkaars haren trekken... hi slooft zich uit in de zandbak en schept Léon onder het zand... En Léon hem weer. Juf Ans is aan het kletsen en ziet echt helemaal niets. Ik sta daar drie minuten te kijken en al die tijd kijkt ze niet weg van haar gesprekspartner. Ongetwijfeld een interessant gesprek. Thuisgekomen mag Connor met een boterham met kaas in zijn handen naar Dora kijken. Ik krijg hem toch niet weg bij de TV en ik wil graag dat hij al zijn boterham opheeft zodat hij daarna naar bed kan. 'Nee, niettuh betje mama' volgt natuurlijk maar al hij nu niet gaat dan kan hij pas na drie uur. Als hij slaapt gaan Amy en ik eten en ik krijg de hik en Amy krijgt de slappe lach. Wel lastig, want ik geef haar een fles en iedere keer als ik hik dan giert ze het uit van het lachen. Ik bel Oma nog en Omi en dan is het alweer twee uur en tijd om Connor wakker te gaan maken. Uiteraard ziet hij dat helemaal niet zitten en roept alleen maar 'nee'. Als Amy ook in de wagen zit dan is mijn laatste redmiddel de vrachtauto die hij vanmorgen gekregen heeft en dat helpt gelukkig. Ik beloof hem dat hij op de terugweg zelf mag lopen en dan gaan we snel naar school. We komen onderweg Inge nog tegen en die loopt gezellig met ons mee. Scott wil graag dat Joëlle komt spelen dus die loopt met ons mee terug. Het eerste stuk lopen Scott en Joëlle hand in hand en daarna geeft Joëlle bij iedere straatoversteek Connor een handje, die ondertussen zelf mag lopen. Zoo schattig. Maar als we thuis zijn mag Connor niet meer meespelen. Ze gaan doktertje spelen en Connor wordt geweigerd als patient in deze dokterspraktijk. Ik ga een spelletje met Connor doen en stuur de dokter en de patient later naar boven. Lisette komt nog langs en als de dokter en de patient naar beneden komen om wat te drinken gaan we met de auto's racen.. Lisette en ik worden aan het werk gezet met het opladen van de autootjes. Amy er uiteindelijk van in slaap. Na het eten gaan de mannen naar bed en krijgen nog een verhaaltje over allemaal kindjes die bij hun papa en mama in bed willen slapen. Als het bed zo groot wordt dat het de heuvel afglijdt vind Connor het eng en wil op schoot. 'Nietgoed, nietgoed vinnuh beete eng' , 'bijmuhzittuh' maar aan het einde moet hij al weer lachen en gaan ze allemaal lekker slapen.